MIC-series.jpg
MIC-series
personal stories
by people at CREA

Als onderdeel van ons virtuele open huis 'Made in CREA', dat op maandag 15 juni haar deuren opent, delen we een miniserie die de ervaringen van alle verschillende medewerkers in onze organisatie beschrijft.

De pandemie heeft ons allemaal op verschillende manieren beïnvloed, maar het valt niet te ontkennen dat het ons allemaal, in de culturele sector, zwaar heeft getroffen. De plotselinge omschakeling van levensstijl, de onzekerheden, de beperking van middelen en vooral het verlies van sociale connectie. Creatief zijn in zulke tijden is moeilijk, maar velen hebben nieuwe wegen gevonden om hun energie op te richten. Om meer licht te werpen op hoe deze pandemie ons bij CREA heeft beïnvloed, delen we hier de persoonlijke verhalen achter de pandemie.

As part of our virtual open house 'Made in CREA', opening its doors on Monday June 15th, we will be sharing a mini-series that chronicles the experiences of all the different staff members in our organization.

The pandemic has affected us all in different ways, but there is no denying it has hit all of us, in the cultural sector, hard. The sudden switch of lifestyle, the insecurities, the restriction of resources and most of all the loss of social connection. Being a creative in such times is hard, but many have found new avenues to direct their energy. To shed more light on how this pandemic has influenced us at CREA, we will share a personal story every day for over a week.

Face4.jpg
Tyche Ankersmit
front desk employee and producer of ‘Made in CREA’

“I have been working at the front desk of CREA for a couple of years, but at the start of 2020 I had been given the opportunity to produce the 50 year anniversary celebration of CREA and the final presentations this semester. I had just started working on it fulltime when the pandemic hit. Suddenly I was at home alone fulltime instead. It forced me to get back to the basics and figure out how to spend my time and what makes me happy. I finally had the time to build that shelving unit and get more creative with my make-up, haha. Mentally it was pretty challenging, but it was also weirdly insightful. After two months at home I was happy to return to CREA and, together with Rosemarijn (CREA publicity), create a digital alternative to this semester’s final presentation. I am really proud to be part of this group of people that is working so hard to keep this place for students to expand their horizons going!”

1/1
 

"Als docent is het me zeer aan het hart gegaan om de studenten niet meer te kunnen zien. Ook zijn er een aantal cursussen vervallen omdat online lesgeven geen optie was. Een donkere kamercursus waarbij je filmpjes ontwikkelt en foto's afdrukt is geen optie online.

Na een weekje van berusting en hakken in het zand om online mogelijkheden te onderzoeken ben ik aan de slag gegaan met het samenstellen van een online zoomcursus fotografie 1 die ik heb gemixt met een meer op kunst georiënteerde fotografiecursus. Het was echt veel werk, maar ontzettend leuk om weer iets nieuw te ontdekken, Na een aantal proefsessies op het atelier (o.a. met mede docent en atelier collega in Amsterdam Noord Hugo Rompa), ben ik van start gegaan met twee online cursussen. Deze zijn succesvol verlopen.

Als kunstfotograaf heb ik veel inspiratie gekregen tijdens de Corona crises. Ik heb kunstfoto’s gemaakt met dat als onderwerp maar ook de tijd gevonden en genomen om mijn 35 jaar oude fotoarchief door te nemen. Ik ben brieven gaan sturen naar mensen die ik terugvond op foto's in mijn archief. Meestal licht en grappig soms serieus.

Tegelijkertijd schakelde ik thuis ieder tweede dag om en werd lagere school en middelbare schooldocent om mijn twee jonge puberzonen te begeleiden bij hun nieuwe werkelijkheid.

Ik heb deze tijd veel oude kennis over Frans, Duits, aardrijkskunde, biologie en geschiedenis opgehaald. Wiskunde was ook een ding...Ik heb mijn zoons veel intenser leren kennen en gezien hoe ze denken en leren en soms hoe ze niet denken en niet leren!"

Bekijk het werk van Rogiers cursisten in studio 2.21!

Coronacrisiskunst2.jpg
Rogier Alleblas
docent fotografie
 
 
vera kantoor.jpg
Vera van der Molen
CREA secretariaat

"CREA is een plek waar mensen samenkomen; in een cursus, om te repeteren, een drankje te doen, te vergaderen, te werken: normaliter bruist het hier 24/7! Dat we op 13 maart onze deuren moesten sluiten en het pand op slot moesten doen was een bittere pil. Het werd ineens heel erg stil in ons gebouw.

Voor het secretariaat brak gelijk na de sluiting een hectische tijd aan: iedereen moest geïnformeerd worden over de sluiting, boekingen werden geannuleerd, geld moest worden teruggestort.

De grootste kluif was het om de cursussen online verder te laten gaan: we wilden CREA zoveel mogelijk levend houden, cursisten lessen blijven aanbieden én zoveel mogelijk docenten aan het werk houden. Een hele puzzel voor ons en de docenten en het bracht een berg administratie met zich mee. Wekenlang hebben we vanuit huis gerekend, gemaild, geregeld. Gelukkig is het voor het grootste deel van onze cursussen gelukt!

Voor mij persoonlijk was die tijd er eentje van tegenstrijdigheden: ik maakte me zorgen om kwetsbare mensen om mij heen, ik werkte hard, was veel met het nieuws bezig, ik sliep slecht. Tegelijkertijd was ik blij dat ik überhaupt nog werk had en ik had het geluk dat ik vanuit mijn huisje in Friesland kon werken. Dus ’s avonds kon ik bijvoorbeeld lekker bij een vuurtje in de tuin zitten; dat privilege hadden mijn collega’s niet. Dat huis buiten, de rust van het platteland en die tuin hebben me echt heel erg geholpen.

Inmiddels is CREA gelukkig weer open, het is superfijn om te zien dat mensen ons weer weten te vinden. Ik ben ook heel benieuwd naar al het werk dat cursisten thuis hebben gemaakt. Hopelijk bruist het hier binnenkort weer als vanouds!"

"An e-mail comes into my inbox; it is from the school administration: CREA is going to close because of the Coronavirus outbreak! - Panic! - My phone flashes bright. A new message appeared in the class WhatsApp group. “What are we going to do now”, someone ask. Someone else replies “Till when will be closed?!?” A third message arrives “Guys! I’m leaving! I have to go back home before they close the borders :( “. And on it goes for days.

I expected my first week of social distancing to feel, well, distant. But I’ve been more connected than ever.

 

I made myself reachable by as many means as possible: Facebook, email, WhatsApp group. And made sure that students got connected to each other as well. Then the idea of a new challenge: giving lesson online!

So again, hundreds of messages and opinions on which application would have been the best…… eventually the choice went on Zoom, a quite appropriate name for a photography class though!).

Together we build some super amazing online lesson and worked hard to get through the online learning challenges. The results are to be seen on the photobooks! Check them out!"

Do you wish to see more of what photography students created? Check out studio 2.21!

photography I.png
photography II.png
click on image
to open to open photobook in
seperate page
Stockfoto-fotografie-StockSnap_BX7JZREXX
Marzia Cosenza
photography teacher
 
Marjan tekent Marjan.jpg
Marjan Verkerk
fine arts teacher

“And suddenly we were in a stuffy lockdown. And came the opportunity to continue online. I have found it wonderful to be able to do something with the students and to challenge them to work with a work of art at home. Creativity gives freedom of thought and freedom in the head. A way to get through captivity. Also for myself.

I had to quickly invent the online wheel. After all, our strength is working with groups of individuals. And the students also appear there. The dynamics of the moment and the entire process provide input. The lessons are therefore never static and rarely go as I had thought beforehand. More than some people sometimes think, teaching in painting, for example, is a process of communication and exchange. You can also offer 'at the spot' more help with hesitation and sometimes strangling perfectionism. And give tips on technology in between. There is a greater possibility of observing individual development. And it is so cozy.. Such a luxury..”

 

“There was a moment when I had the feeling that I was "losing my students". A few had completely disappeared and some others were almost unresponsive, although I saw that they continued to follow the Facebook group. I really wanted to speak to them. I invited them to a conversation by camera call so that we could draw each other. Made an agenda with an appointment list of 45 minutes each. That was a lot of fun! Also talking while drawing and vice versa is not easy, but it resulted in nice conversations and beautiful drawings. I also found out that there were a few who, due to circumstances, could not have done anything at all, but would have liked to. They can still hand in assignments in the summer months. The Facebook groups will remain in the air for a while.

How wonderful to see that we cannot and do not want to exist without contact.”

Would you like to see sketches of her and other works students made in Marjan's course? Go to studio 2.06!

 
 

CREA ALS TUIMELING

 

Het konijnenhol liep eerst een eindje rechtuit, als een tunnel, en toen plotseling steil naar beneden, zo plotseling dat ze niet eens tijd had om stil te blijven staan; want voor zij daaraan kon denken, besefte ze dat ze door een diepe put naar beneden viel. Nu was òf de put heel diep, òf ze viel erg langzaam, want zij had onder het vallen ruimschoots tijd om om zich heen te kijken en zich af te vragen wat er verder zou gebeuren. Eerst probeerde zij naar beneden te kijken om uit te maken waar zij eigenlijk heenging, maar het was te donker om iets te zien.

 

"We zouden deze week gevierd hebben dat CREA 50 jaar bestaat. We zouden van het CREA gebouw een soort Wonderland maken waar je als bezoeker van de ene verrassing in de ander zou vallen: als een Alice zou je van de ene performance in de ander tuimelen, je zou onverwacht in exposities belanden, in een lezing of een verrassend concert: CREA als tuimeling.

 

En toen vielen we als stad, land en wereld op 12 maart gezamenlijk in een konijnenhol. Een konijnenhol dat dichter bij de volwassen vervreemding van Lewis Carroll’s originele boeken ligt dan bij de vrolijke kinderfilm van Walt Disney.

 

Ik ben ontzettend trots op hoe we als CREA samen met de docenten van die tuimeling een transitie hebben weten te maken: veel cursussen die liepen hebben docenten naar een online variant kunnen omzetten. Een enorme prestatie! En het is ook een belangrijke vingeroefening voor de cursussen die nog gaan komen deze zomer en in het najaar.

Ik ben zelf in die weken blijven doorwerken in het CREA gebouw. Ik zat veelal alleen met Jost van de balie of Bas van beheer in het lege gebouw, in een konijnenburcht zonder leven. Inmiddels zijn we gelukkig aan het opstarten en zoals Alice veranderd uit Wonderland komt zo komt ook CREA uit deze eerste fase: anders. We hebben een nieuwe ingang, nieuwe looproutes, nieuwe richtlijnen en huisregels, nieuwe manieren van lesgeven en een hele nieuwe bedrijfsvoering in het café, enzovoorts.

 

Ik kan heel veel over deze periode zeggen.

Twee dingen staan voor mij bovenaan de lijst: dat CREA een organisatie van mensen is en dat het een plek van ontmoeting is. En dat dat een grote verantwoordelijkheid met zich meebrengt voor de veiligheid en gezondheid van alle CREA bezoekers, cursisten, docenten en medewerkers.

En meer persoonlijk als nieuwe directeur: het voelde vanaf de eerste dag dat we dichtgingen alsof al mijn werk als theatermaker en als bestuurder van culturele organisaties een grote training is geweest voor deze uitdaging: juist nu werd er een beroep gedaan op mijn creativiteit en het kunnen denken vanuit onmogelijkheden. Juist nu moesten we gaan bouwen met het (nog) niet weten als basis. Een speelveld dat me ook energie geeft.

 

Tenslotte wil ik ook heel graag het hele CREA team hier even in het zonnetje zetten: ik ben ongelooflijk dankbaar voor hun inzet, input, doorzettingsvermogen en saamhorigheid. Met hen is het goed tuimelen!"

Dennis van Galen
directeur CREA
Sandra Kramerová
dance teacher

"For me the time of confinement meant cancellations of performances and of course teaching of all of the in-person classes, which felt quite hectic and almost catastrophic in the beginning. I have to admit, however, that I have enjoyed the quietness of my days at home and was eventually able to do a lot of the teaching online, which made me feel inspired and calm, unlike what I had initially imagined. The online CREA classes remained the highlight of my week, dancing and creating together with my students. Trying to find balance between concern and peaceful mind was a challenge (just as it must have been for everybody), but these months gave me a lot of time to reflect and reconsider my professional and personal choices. I was lucky that my new dance project (performed in September at Amsterdam Fringe Festival) has been always planned as a solo, so luckily I could rehearse and prepare for the show anyway. At this very moment I feel hopeful and trust that the future will bring a lot of creativity and powerful community bonds which will emerge even stronger than before!"

Check out how Sandra continued her dance class online in studio 4.05! You can also follow the final presentation of the Choreography Project in our CREA Connects livestream the 27th of June!

 

“Ik heb de opdrachten met veel plezier vormgegeven en ik denk dat er echt een verbinding is geweest tussen de cursisten en mijn werk. Nooit ben ik met heel mijn atelier zo zichtbaar geweest als tijdens deze lockdownperiode.

Vol lof zijn een aantal cursisten geweest over het enthousiasme waarmee ik elke week hun werkkamer ben binnen gedrongen. Gedurende de hele week was ik online beschikbaar en liet ik de cursisten met filmpjes zien wat er allemaal rondom de opdracht in het atelier te zien was; dit proces was voedend voor mijn eigen werk en naar mijn mening een meerwaarde voor de cursisten.

Wat een veelgehoord gemis is geweest is het met een groep aan het werk gaan, je optrekken aan het enthousiasme van de ander, en het ook als groep eng vinden om te beginnen aan heel spannende materialen waarbij veel experiment en geknoei aan vooraf gaan, ga dat maar eens organiseren in je werkkamer thuis!

Het direct kunnen reageren was voor mij een groot gemis, en het mengen van kleuren, vlak onder de neus van je cursist, een soort snelheid laten zien, dat is online niet te doen.”

Wil je Barbara's aanpak en de resultaten van de cursisten zien? Ga dan naar studio 2.06!

Barbara Guldenaar
beeldend docent
 
thumbnail_image002.jpg
Jost van der Wal & Bas Kamp
baliecoördinator & pandbeheerder

Na de noodgedwongen sluiting van ons gebouw, zijn enkele medewerkers volhardend elke dag naar CREA blijven gaan.

Zij weerstonden fier de dreiging, de bezetter die COVID-19 heet. Onze drie koene helden spelen de hoofdrol in een niet bestaande eenakter met de titel “Gedeeld lijden is ook lijden”

 

Hieronder het begin van dit blijspel.

 

Hoofdrolspelers: Dennis (de directeur), Bas (de knorrige beheerder), en Jost (zelfbenoemde baliekoning).

(Als decor: de hal van het CREA gebouw, werklui lopen zonder mededeling rond, Dennis (directeur) ijsbeert driftig rond terwijl hij telefonisch iemand te woord staat, buiten is het grauw en donker. Jost zit zwetend achter een pc, Bas heeft een telefoon aan zijn oor en een meewarige blik in de ogen, met een diepe zucht hangt hij op)

Bas: (mompelt brommend) Het heeft geen zin.

Jost: Dat geloof ik ook Bas (hij zucht). Ik zei nog tegen mezelf, als ik me maar niet ga vervelen door die vermaledijde Corona. Maar daar is geen sprake van.

Bas: Daar is zeker géén sprake van. Het werk stapelt zich op, en overal zitten mensen puzzels te maken. PUZZELS! Maar ik heb er weer een klusje bij hoor…

Jost: Gedrieën lijden wij hier Bas, zoals Nietszche placht te zeggen, “het leven is lijden”.

Bas: Hij denkt dat hij lijdt! Ik zou jou weleens in mijn plaats willen zien, baliemannetje.

Jost: Bas, laten wij oude wrevel opzij leggen, in dergelijke tijden moeten we de gelederen sluiten. Voorts woekert het flink in mijn mailbox. Mijn lijden is net zo legitiem.

Bas: Maar jouw telefoon is uitgeschakeld, ik vrees ieder moment dat mijn telefoon weer afgaat.

(zijn telefoon rinkelt, hij kijk treurig naar het display en ziet zijn vrees bewaarheid, met een diepe zucht neemt hij op)

Ja, baas?

Jost: (fluistert) Ik voel je pijn Bas, ik spreek de chef inmiddels ook vaker dan mijn moeder.

(Ook zijn telefoon gaat, ondanks de gesloten lijn, hij kijkt verdrietig, maar vermant zich)

Ja, baas?

 

"Deze Coronatijd is een gekke tijd. Mijn kinderen waren thuis en ik moest ze les geven, mijn cursus bij Crea stopte. Gelukkig hebben we een huisje met een tuin en wonen we aan het Noorderpark en was het constant heerlijk weer. Mijn cursus ging online verder wat leerzaam was en sowieso fijn dat er iets door ging omdat zo veel dingen niet meer konden. Mijn cursisten hebben met het thema 'Coronatijd' een eigen serie gemaakt. Zelf heb ik in de eerste week foto's gemaakt op de wallen. Er heerste totale rust en je kon op zaterdagavond met je statief in alle hoekjes en steegjes fotograferen waar je normaal niet toegelaten wordt met je camera."

 

"Iedere dag starten we met een workout van Nathan en Lavezzi Rutjes en skaten we veel in het park. Gelukkig kreeg ik weer wat opdrachten. Ik was beeldredacteur voor de NOORDKrANT, een krant gemaakt door kinderen uit Amsterdam Noord die het leven in Noord tijdens de Coronatijd vast hebben gelegd. En maakte ik voor de Tolhuistuin een nieuw campagnebeeld om te laten zien dat ze weer open zijn met 1,5 meter beleid.

Gelukkig komt er toch een eindpresentatie van de cursus. Zo komt alles toch nog goed 😉"

Ook de cursisten van Marc doen mee aan ons virtual open house! Bezoek studio 2.21!

crisiskunst.jpg
Marc Faasse
fotografie docent
 
Fleur de Graaf
theater docent

"De Presentatiecursus hadden we gelukkig net met een goed gevoel afgesloten, wat een timing. Met de 4 Theatercursussen waren we helaas net lekker op stoom dus daar moest ik voluit op de rem gaan staan. Het gekke was dat ik tegelijkertijd het gevoel kreeg, we kunnen op avontuur. We mogen in het diepe springen. De toneelschrijver Samuel Beckett laat een personage uitroepen: “Niets is grappiger dan het ongeluk “. Dus vooruit met de geit. Voor de Theater Basis cursussen gingen we van start met de beginopdracht: Maak van je kamer een theater en maak een bewegend beeld, nog zonder tekst, op het thema: “Ik kan geen kant op “. (Zie het filmpje op onze MIC-pagina op de website!). Na een tijdje ontstond een probleem, nog niet iedereen had gereageerd, moesten we daarop wachten of konden we verder met de vervolgopdrachten. Ik heb te lang gewacht, denk ik, maar het was ook raar om ze onder druk te zetten. Datzelfde speelde bij de ITA-cursus. Ik heb te lang gewacht op enkel het formeren van de dialoogduo’s. Ik kon ze nog alleen maar een beginopdracht geven en niet een volledig lesplan met planning. Dat had ik niet want ik wist b.v. nog niet eens of de masterclass en voorstelling van ITA door zouden gaan. In die periode kwam ook het genereuze aanbod van Crea van de restitutie van het cursusgeld en toen was het snel bekeken. Einde pril begin online-alternatief van de cursussen. Heel jammer, maar zeer begrijpelijk. Ik vond het goed om te ontdekken dat ik erop kan vertrouwen dat ik wel weer een vorm kan vinden om mijn passie voor theater te delen."

Ik hou me gewoon vast aan het motto van Samuel Beckett:

 

Ever tried ever failed

No matter

Try again fail again

Fail better

 

Bekijk hoe Fleur met haar cursisten online te

werk is gegaan in studio 3.04!

"Toen CREA de deuren moest sluiten en daarmee ook CREA Café, was dit een grote klap.

Een groot deel van de cursussen kon online doorgang hebben, maar voor het café gold: dicht is dicht.

Er moesten veel zaken geregeld en uitgezocht worden en we hebben een aantal moeilijke, vervelende beslissingen moeten nemen.

 

Op 11 juni zouden wij het 50-jarig bestaan van CREA vieren met een enorme happening. Dit ging vanzelfsprekend ook niet door. Alle voorbereidingen en plannen konden terug de kast in en al ons harde werk leek even voor niets te zijn.

 

De hele maand mei zijn we bezig geweest met het ontwikkelen van ‘CREA Café 2.0’. Waar men voorheen altijd bij de bar bestelde, moesten we over naar tafelbediening. Een leuke uitdaging, maar ook een grote uitdaging. Nu we weer open zijn wordt er grotendeels enthousiast gereageerd. Uiteraard ervaren we af en toe nog wat kinderziektes, maar ik ben erg trots op alle collega’s en hoe iedereen er alles aan doet om dit tot een succes te maken.

 

We zien de komende periode dan ook met vertrouwen tegemoet. Zeker als we vanaf 1 september weer, min of meer, op volle kracht kunnen draaien. In 2021 hopen we alsnog met iedereen het feest ter ere van CREA 50 jaar te kunnen vieren en tot die tijd zetten we alles op alles om zo gezond mogelijk de afgelopen periode uit te komen."

image1.jpeg
Niek Pelsser
bedrijfsleider CREA café
 
 
Schermafbeelding 2020-03-23 om 13.03.23.
Caroline Dest
CREA gospelkoor

"Nog meer dan ooit, wordt mij op pijnlijke wijze duidelijk, hoezeer koorwerk, samen zingen, samen luisteren, samen muziek maken met stem en liefst met (maar ook zonder) live piano, bijdraagt aan mijn geluk. De mate waarin dit bijdraagt aan het algehele welzijn, een goed humeur, een happy gevoel, is enorm. Ik ben niet eens het soort zangeres die altijd loopt te zingen. Er gaan soms dagen voorbij dat ik mijn zangstem niet laat horen, ook niet aan mijzelf. Maar in de les bij Crea, en door die les, voel ik opnieuw en steeds weer de onvervangbare pret die samen (gospel) zingen teweegbrengt! Er zijn dagen geweest (niet veel) dat ik ietwat schoorvoetend naar de les kwam; moe, brak, nerveus of iets dergelijks, zo gaat dat soms in het leven. Maar ALTIJD was ik na de les vrolijker, tevredener, en ALTIJD lachten we ons zeker één keer rot om iets dat er gebeurde in de les. Het is gewoon zalig!

Daarom baal ik nu zo ontzettend. Een heel egoïstisch soort balen is het, gewoon omdat er zo lang al niet gezamenlijk ge-gospelt kan worden. Uiteraard kleven er veel meer en veel ergere dingen aan de hele quarantaine en COVID 19… I know. Ik zie lees hoor en beleef dat ook… maar ik mís de meiden (ja de groep bestaat alleen uit meiden) en Mark, mijn zeer mannelijke mattie en top-pianist, heel erg! Ik wil zo met elkaar zingen! Online les is zo niet leuk vergeleken the real thing! Het gaat me om het contact, de live wisselwerking, de bewegingen, het klappen, het stampen en de harmonieën, de toegewijde cursisten!Ik kijk reikhalzend uit naar de dag waarop we weer verder kunnen, we de koor-draad weer kunnen oppakken!

 

Ik heel erg blij met de support die ik van een groot deel van mijn cursisten, mijn mede docenten en het bestuur van Crea heb gekregen, vanaf het begin van deze ellende.

Ik kan op dit moment wel janken..dus zing ik maar alleen door. Gospel is zo troostend, in welke crisis dan ook. Hold on.. just a little while longer.

Liefs en sterkte aan iedereen bij, in, aan en rondom Crea.

Hoop tot snel. X!"

 

Caro de Gospeljuf

"We zijn zes weken intensief aan het werk geweest in een studio met 10 inspirerende dansers. Er kwam veel duetwerk bij kijken, maar ook groepswerk en solo's. We dansten dicht op elkaar. Springen, rennen, uithijgen en dan......stilvallen. DE QUARANTAINE FREEZE."

 

Het knippen en plakken in de dansstudio werd overgenomen door monteren. Nieuwe choreografie en improvisatie werd gemaakt door de dansers. Ik heb ervoor gekozen om individuele solo's in eigen gekozen omgeving vast te leggen. Het uitgangspunt was een deel van de choreografie aan te passen aan de eigen thuissituatie. Al gauw ging dat een eigen leven leiden en raakten de dansers steeds meer los van mijn oorspronkelijke choreografie en maakte ik samen met hun individueel een klein script als houvast. Het werkproces ging meestal soepel maar op sommige dagen ook moeizaam. Door het gebrek aan groepsdynamiek en ook door de verandering van het werkritme van mijn cursisten raakte ik enkele dansers weleens kwijt tijdens dit project. Voor mij was het een uitdaging om ze opnieuw erbij te betrekken en de draad weer op te pakken.

Tijdens deze online werkwijze leerde ik op een andere manier naar dans kijken en probeerde ik dat ook aan de cursisten over te brengen.Vooral het meehelpen bij de keuze van de filmlocaties vind ik een ongelofelijk inspirerend aspect, omdat dit het idee optimaal in beeld moet brengen. Daar zou ik mij meer in willen verdiepen in de toekomst. Met deze groep kijk ik vol verwachting uit naar de dag dat we weer samen aan het werk zijn, dan gaan we ontfreezen!”

Pascale de la Fuente
dansdocente
Cursussen-Dans-MadeinCREA-mei'19-fotogra
Céline Procureur
dansdocente
Celine over choreografieproject
00:00 / 02:04
Crea voor Sjoerd Jans print 140 x 91 cm-

studio 2.21

studio 3.01

studio 3.22

Crea voor Sjoerd Jans print 140 x 91 cm-

studio 1.21

CREA

café

studio 2.04

studio 2.06

studio 2.02

summer

courses

studio 4.05

studio 3.04

main

hall

© 2020 CREA - werk gemaakt door cursisten 

CREA

Nieuwe Achtergracht 170

1018 WV Amsterdam

  • White Instagram Icon
  • Facebook Clean